Bovenstaande titel was mijn opmerking, die ik onlangs aan iemand gaf. Meende ik dat echt? Op korte termijn zeker wel. Op de langere termijn waarschijnlijk niet. Ik heb mijn moeder (91) als voorbeeld van de consequenties.
Alleen zijn heeft duidelijke voordelen. Er is niemand die tegen je zeurt. Echter, er is ook niemand die iets bemoedigends tegen je zegt of iets vraagt, zoals “Gaat het??” Uit zo’n simpele vraag spreekt toch herkenning en zelfs erkenning.
De nadelen en voordelen vormen een continue strijd. Niet alleen in mijn hoofd. Bij vele mensen lijkt die strijd te spelen. Mogelijk is die strijd niet alleen individueel of collectief maar zelfs universeel.
Die universele strijd betreft enkele van mijn overlappende concepten en driehoeken:
- Body, Mind & Soul;
- Needs, Wants & Beliefs;
- Love, Knowledge & Power,
alsmede: - Faith, Beliefs & Willpower;
- Monism, Dualism & Trialism
alsmede mijn blijvende hoop op een - universele interventie.
Andere levensvormen (o.a. bomen, dieren, mieren, planten, vogels) zie je zelden alleen. Kennelijk is het alleen-zijn iets waarin wij mensen willen geloven. Ook daarom wil ik niet opgeven.
Hoe gaat het eigenlijk met jou? (1969) door Wieteke van Dort & Willem Nijholt
Oebele songtekst, video, Wiki-Oebele + song
Noot: alle markeringen (vet, cursief, onderstreept) door LO tenzij in quotes of anders aangeduid
0 Comments