Deze week vroeg ik me plotseling af of de kracht van hoop (FT) ook een keerzijde heeft: wanhoop. In extreme situaties (o.a. oorlog) kan het verliezen van hoop leiden tot (o.a.) de moed der wanhoop.
Mijn vraag begon klein: is het mogelijk dat mijn najagen van hoop – op het vinden van een nieuwe relatie – een vorm van wanhoop is? Ook daarom ben ik gestopt met dating en focus ik nu op het helen van mijn gekwetste ziel.
Mijn teleurstellingen zijn ook zichtbaar bij anderen. Recent kreeg ik als advies, inclusief glimlach: “Beter scharrelen!” Met scharrelen bedoelde zij het aangaan van niet-serieuze relaties. Dat past echter (totaal) niet bij mijn karakter.
Mogelijk leiden teveel teleurstellingen tot wanhoop.
Niet voor niets luidt het spreekwoord: “Té is nooit goed, behalve [in] tevreden“.
Het kunnen vergeten (en vergeven) van mijn teleurstellingen helpt gelukkig wel.
Waarschijnlijk is vergeten en vergeven een onderdeel van (zelf-) acceptatie.
Ik betwijfel (sic!) of ik (mijn) hoop ooit kan loslaten.
Mijn diagram rechtsonder is een schematische weergave van onderstaande Alexander Pola quote.
“Het tegenovergestelde van hoop is niet wanhoop maar ervaring.”
Een quote van Alexander Pola (1914-1992), Nederlands acteur, tekstschrijver en omroepmedewerker
Zeg Me Dat Het Niet Zo Is (1989) door Frank Boeijen Groep
artiest, lyrics, video, Wiki-band, Wiki-song
[Verse 1]
Ga je mee vanavond
Naar ons lievelingsrestaurant?
Een tafel voor twee, ik heb gebeld
Ze weten ervan
Noot: alle markeringen (vet, cursief, onderstreept) door LO tenzij in quotes of anders aangeduid
0 Comments