Financieel Dagblad titel: Gezond geloof
Auteur: René ten Bos (Wiki)
Datum: 14 juli 2021
Note LO: see my blog of this afternoon for a translation into English.
“Gezondheid is tegenwoordig de belangrijkste waarde in onze maatschappij. Waarden als vrijheid of veiligheid waren ooit belangrijker, maar zijn verdrongen door gezondheid. Dat terwijl gezondheid in feite niet meer is dan een nogal precaire menselijke situatie waar vroeg of laat een einde aan komt. In een grijs verleden durfde men nog wel uit te kijken naar dat einde, want het einde was in die tijd doorgaans het begin van iets moois. Maar voor een populatie die niet langer serieus gelooft in een bestaan na dit einde, is de enige zin van het bestaan het zo lang mogelijk te rekken en het allerbelangrijkste middel daartoe is gezondheid.
Omdat we geleerd hebben gezondheid zo belangrijk te vinden, hebben we toegestaan dat de medische wereld ons in een ijzeren greep heeft. Het militair-industrieel complex, waarvoor de Amerikaanse socioloog Charles Wright-Mills in zijn boek The Power Elite (1956) ooit nog waarschuwde, heeft langzaam plaatsgemaakt voor wat je een medisch-industrieel complex kunt noemen. Dat heeft enorme consequenties voor ons allemaal. Waar het samenspannen van overheden met militairen en wapenhandelaars niet zo veel dagelijkse consequenties voor de burgers had, daar dringt het medische imperium door tot in de haarvaten van ons bestaan.
‘We hebben toegestaan dat de medische wereld ons in een ijzeren greep heeft.’
De vraag die je bij dit alles kunt stellen is natuurlijk hoe gezond een samenleving is die zo inzet op gezondheid. Ik las de afgelopen week wat wetenschappelijke artikelen over een neveneffect waarvoor in de media, zeker in hysterisch-pandemische tijden, maar weinig aandacht is: de ecologische voetafdruk van de wereldwijde gezondheidszorg. Van alle uitstoot van broeikasgassen komt ongeveer 4,5% tot 5,0% op haar conto, meer dan bijvoorbeeld de auto-industrie of de luchtvaart.
Kijk je per land, dan springen de verschillen onmiddellijk in het oog. Van alle uitstoot die de Verenigde Staten produceren, komt 7% voor rekening van hun gezondheidszorgsysteem. Armere landen komen meestal niet verder dan 1,5% tot 2% en ons eigen land schijnt een middenmoter te zijn. Natuurlijk ontbreekt het vaak aan precieze meetgegevens, maar ik verzeker u: alle cijfers wijzen in donkerrode richting.
Ik zwijg hier over andere problemen – denk maar eens aan het chemische afval dat de gezondheidszorg produceert – maar de vraag die opkomt is onvermijdelijk: hoe schadelijk is die gezondheidszorg eigenlijk? Een eerste conclusie is evenzeer onvermijdelijk: maak je wat minder druk om auto of vliegtuig, neem je verantwoordelijkheid en mijd gezondheidszorg. Of omarm God en geloof in een bestaan na dit bestaan.”
0 Comments